DMARC Politikaları

DMARC (Domain-based Message Authentication, Reporting & Conformance), e-posta güvenliğini artırmak amacıyla geliştirilmiş bir protokoldür. DMARC, SPF (Sender Policy Framework) ve DKIM (DomainKeys Identified Mail) ile birlikte çalışarak, e-posta gönderenlerin kimlik doğrulamasını sağlar ve sahtecilik girişimlerini azaltır. DMARC politikalarının nasıl işlediğini anlamak, özellikle işletmelerin e-posta güvenliği için kritik bir öneme sahiptir.

DMARC, kullanıcılara e-posta ile ilgili şunları sağlar:

• Gönderenin kimliğini doğrulama: DMARC, e-posta gönderenin gerçek sahipliğini onaylamak için SPF ve DKIM kayıtlarına dayanır.
  
• Raporlama: DMARC, alan adı sahiplerine e-posta ile ilgili sorunları bildiren raporlar gönderir. Bu raporlar, hangi e-postaların başarısız olduğunu ve nedenini içermektedir.
  
• Politika belirleme: DMARC, alan adı sahiplerinin e-posta ile ilgili alacakları aksiyonları belirlemelerini sağlar. Bu politika, e-posta başarısız olursa ne yapılacağını tanımlar.

DMARC politikaları üç ana seviyeden oluşur:

1. none: Bu politika, herhangi bir eylem gerçekleştirilmemesini, yalnızca raporların toplanmasını sağlar. Bu, DMARC uygulamasına başlarken izleme aşamasında kullanılabilir.
   
2. quarantine: Bu ayar, DMARC doğrulamasını geçemeyen e-postaların 'karantinaya' alınmasını önerir. Bu durumda, e-posta kullanıcıların spam klasörüne düşebilir.
   
3. reject: En sıkı politika olan bu seçenek, DMARC doğrulamasını geçemeyen e-postaların tamamen reddedilmesini sağlar.

Bir DMARC kaydının nasıl yapılandırılacağını belirtirken, DNS kaydına eklenecek olan örnek bir DMARC kaydı şu şekildedir:


Bu yapılandırma ile, alan adı sahibi DMARC politikalarını belirleyebilir ve düzenli olarak rapor alabilir. DMARC, yalnızca e-posta güvenliğini artırmakla kalmaz, aynı zamanda markaların itibarını korumalarına yardımcı olur. Sonuç olarak, DMARC uygulaması, e-posta ile yapılan dolandırıcılık ve sahtecilik girişimlerine karşı güçlü bir savunma mekanizması sunar.